De Telegraaf Autotelegraaf Speurders Reiskrant Vacatures Woonkrant relatieplanet Vaarkrant
ZEEEN VAN GELD

AMSTERDAM, 28-10-'06 - Vermogens vanhedgefondsen en private-equityfirma’s zijn de laatste jaren explosief gegroeid.

Dat er zo veel om hedgefondsen en private-equityinvesteerders te doen is, komt vooral omdat er zo veel hedgefondsen en private-equityfirma's zijn. Hun aantal en de vermogens die ze van beleggers tot hun beschikking hebben gekregen, zijn de laatste jaren explosief gegroeid.

Het aantal hedgefondsen is met 20% per jaar gestegen. Er zijn er nu ruim 8000, die samen een vermogen van een biljoen (= 1000 miljard) dollar beheren. Het aantal private-equityfirma’s wordt geschat op ruim 2500. Hun vermogen zou iets boven de $700 miljard liggen.

Dit zijn reusachtige bedragen. Ter vergelijking: het beheerde vermogen van alle Nederlandse pensioenfondsen bij elkaar bedraagt ruim €600 miljard. Welnu, de hedgefondsen hebben dus al meer, want een biljoen dollars is bijna €800 miljard. Andere vergelijking: ons nationaal inkomen is ruim €500 miljard.
Er moet dus vreselijk veel geld door de beheerders van hedgefondsen en privateequitypotten belegd worden. Geen wonder dat ze ook in Nederland kijken. Waar komt al dat geld vandaan en waarom is het niet-beursgenoteerd beleggen zo in trek? De allerbelangrijkste reden is de lage rente. De kapitaalmarktrente is historisch laag en de rente op korte leningen is in veel landen ook aan de erg lage kant.
Deze constatering betekent twee dingen: a) het is niet erg aantrekkelijk om in obligaties te beleggen, en b) het is goedkoop om geld te lenen en dat vervolgens tegen een hoger verwacht rendement uit te zetten.
Dit laatste gebeurt op zeer grote schaal. Populair is het lenen in Japanse yennen, tegen een korte rente die een half procent is, om vervolgens die yennen om te ruilen in dollars, ponden of euro’s en in de betreffende landen te beleggen. Door dat omruilen is de yen de laatste jaren steeds goedkoper geworden (en zijn Japanse exporteurs concurrerender geworden). Voor de Zwitserse frank geldt hetzelfde verhaal. Franken kun je lenen tegen 1,8% en de Zwitserse munt zakte afgelopen week naar zijn laagste waarde in zes jaar.
De lage rente zorgt er dus voor dat het kapitaal op zoek gaat naar hogere rendementen. Zo komt het bij hedgefondsen en private-equitybedrijven terecht, die de belofte van hogere rendementen moeten waarmaken en de wereld afstruinen op zoek naar ’opportunities’. Wie last heeft van sprinkhanen en aasgieren, moet dat maar wijten aan het goedkope geld.
Maar de beleggers in de zogenoemde alternatieve beleggingen (’alternatives’) worden door meer bronnen gevoed. Zo heeft China, dankzij zijn goedkope arbeid en zijn goedkope yuan of renminbi, valutareserves opgebouwd die nu zo ongeveer $1 biljoen bedragen (alweer dat bedrag met de twaalf nullen!). Die reserves worden voor een groot deel in dollars aangehouden en ze worden belegd. Via via zal er echt wel iets van dit kapitaal in alternatieve beleggingen verdwijnen.
Dan zijn er de fondsen in het Midden-Oosten, die miljarden aan oliedollars om te zetten hebben. Van sommige van de Arabische vermogensbeheerders is bekend dat zij al jaren groot in hedgefondsen en in private equity zitten.
Er zijn nog meer biljoenen weg te zetten. Wat te denken van de $1100 miljard die de grootste honderd ondernemingen van de wereld in kas op hun balans hebben staan? Die hebben ze nog, ondanks het feit dat alleen al de Amerikaanse ondernemingen de laatste drie jaar voor 1 biljoen (daar is-ie weer) aan aandelen hebben ingekocht. Het kapitaal klotst over de wereld en er moet wat mee gedaan worden.

(Jaap van Duijn is onafhankelijk beleggingsdeskundige.)